วันที่ 3 เมษายน 2562 เจ้าหน้าที่ส่วนเฝ้าระวังคุณภาพสิ่งแวดล้อม สำนักงานสิ่งแวดล้อมภาคที่ 2 ลำปาง ปฏิบัติงานติดตามตรวจวัดคุณภาพน้ำแม่น้ำจางกรณีเน่าเสีย ครั้งที่ 2 จำนวน 10 แห่ง โดยใช้เครื่องวัดคุณภาพน้ำภาคสนามแบบหลายพารามิเตอร์ตรวจวัด และใช้ปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำ (DO) เป็นตัวบ่งชี้คุณภาพน้ำ 
ซึ่งแม่น้ำจางมีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำอยู่ระหว่าง 0.17-8.03 มก./ล. แบ่งได้ดังนี้
บริเวณต้นน้ำ (ฝายสบเติ๋น ฝายสบป้าด) คุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์ พอใช้ (DO อยู่ระหว่าง 4-6 มก./ล.)
ยกเว้นอ่างเก็บน้ำแม่เมาะ คุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์ ดี (DO >6 มก./ล.)
บริเวณกลางน้ำ (ฝายปงป่าเป้า ฝายบ้านน้ำโท้ง) คุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์ เสื่อมโทรม (DO อยู่ระหว่าง 2-4 มก./ล.) ยกเว้นฝายบ้านหัวเสือ คุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์ เสื่อมโทรมมาก (DO < 2 มก./ล.)
บริเวณปลายน้ำ (ฝายบ้านหนองจนถึงฝายบ้านวังพร้าว) คุณภาพน้ำอยู่ในเกณฑ์ เสื่อมโทรมมาก (DO < 2 มก./ล.) 
ซึ่งในการตรวจวัดครั้งนี้ปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำลดลงจากการตรวจวัดครั้งก่อน (18 มีนาคม 2562) จำนวน 6 แห่ง คิดเป็นร้อยละ 60 ปัญหาหลักมาจากปริมาณน้ำน้อย โดยเฉพาะแม่น้ำจางตอนกลางถึงปลายเนื่องจากน้ำที่ปล่อยมาจากอ่างเก็บน้ำแม่จางยังมาไม่ถึงบริเวณปลายน้ำ และวัชพืชในน้ำที่ขึ้นปกคลุมลำน้ำเกิดการเน่าเสีย